RSS

Recensie ‘Achtste groepers huilen niet’

04 Jun

Auteur: Jacques Vriens
Titel: Achtste groepers huilen niet  
Uitgeverij:Van Holkema & Warendorf
Jaar van uitgave: 1999
Leeftijdscategorie: 10-12 jaar

En al zie je elkaar niet meer
vergeet dan nooit éen ding
die tijd die je samen deelde
blijft een fijne herinnering.

Akkie zit in de groep van juf Ina. Dit is groep 8. Er staat het komende jaar veel op het programma: de citotoets, een voetbaltoernooi de musical en dan het afscheid. Akkie heeft er zin in en kijkt uit naar het leven op de middelbare school. Wanneer Akkie zich niet goed voelt en met haar moeder naar de dokter gaat, komt ze opeens niet terug op school. Ze heeft leukemie en moet opgenomen worden in het ziekenhuis. De schrik zit er goed in, zal het goedkomen met haar?

Als lezer zul je moeten huilen en lachen om dit boek. Er komen fragmenten voor die ontzettend grappig zijn beschreven, maar wanneer je leest dat heel de klas huilt om het nieuws dat Akkie leukemie heeft dan snap je wel dat dit heel zielig is. Door dit boek zie je de gedachtes van iemand die heel ziek is maar ook van haar vrienden en familie. Wat gaat er door iemand heen die te horen krijgt dat hij/zij dood kan gaan? Maar ook snap je door het boek waarom het voor familie en vrienden zo ontzettend zwaar is.
Het boek van Jacques Vriens is terecht verfilmd. Hij ging op 15 februari 2012 in première en op 27 februari ontving de film de Gouden Film Award.


Boekfragment:

Akkie lag een hele tijd met haar ogen dicht. Ze huilde niet meer, maar honderd vragen spookten door haar hoofd. Hoe moest dat nu verder als ze écht leukemie had? Kon ze dan niet meer naar school? En hoe moest het met het voetbaltoernooi? En de afscheidsavond? En het schoolkamp? Daar had ze zich al jaren op verheugd. Hoe lang moest je in het ziekenhuis liggen als je die stomme ziekte had? Kon ze volgend jaar eigenlijk wel naar het voortgezet onderwijs? Ineens werd het Akkie teveel. Met een ruk ging ze rechtop zitten, maar ze voelde meteen een stekende pijn in haar rug. Ze viel terug op het bed en begon luid te snikken.


Geschreven door: Eva Cronie 

 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

 
%d bloggers op de volgende wijze: