RSS

Recensie ‘De Hongerspelen’

07 Jun

Auteur: Suzanne Collins
Titel: De hongerspelen
Uitgeverij: Van Goor
Jaar van uitgave: 2008
Leeftijdscategorie: 12+

Eerst drukt één, dan nog iemand,
en dan bijna iedereen in de mensenmassa de drie middelste vingers van zijn linkerhand tegen zijn lippen en steekt die vervolgens naar me op. Het is een oud en zelden gebruikt gebaar van ons district, dat heel af en toe nog bij begrafenissen wordt gezien. Het is een uiting van dankbaarheid, van bewondering, een afscheid van iemand van wie je houdt.

De mensen uit Panem, dat vroeger Noord-Amerika was, hebben het zwaar te verduren. Het land wordt bestuurd door de president. Hij leeft in het rijke en welvardende Capitool. De mensen uit de districten werken keihard, maar ze krijgen er weinig voor terug. Het land bestaat uit twaalf districten. Katniss Everdeen woont in district twaalf. Ieder jaar wordt er per district een jongen en een meisje geloot die mee moeten doen aan de hongerspelen. Er doen in totaal 24 kinderen mee in de leeftijdscategorie van twaalf  tot achttien jaar. Het is een strijd tussen leven en dood, want er kan er maar één de winnaar zijn. Katniss is bang dat zij wordt geloot, maar het wordt allemaal veel erger als het haar zusje Prim wordt aangewezen.  Katniss besluit haar plaats in te nemen.

Het boek is geweldig geschreven. Het is spannend en het zit vol avontuur. Het boek De hongerspelen, is het eerste deel van een trilogie. Zodra je eraan begint, kan je niet meer stoppen. Je ziet alles voor je en je leeft mee met Katniss. Het is geen wonder dat het boek verfilmd is en op 2 februari 2012 in Nederland in premiére is gegaan.


Boekfragment
Het is tijd voor de trekking. Effie pril zegt wat ze altijd zegt: ‘Dames gaan voor!’ en loopt naar de glazen bol met de meisjesnamen erin. Ze steekt haar hand in de bol, woelt eens flink door de papiertjes en haalt er één strookje uit. De menigte houdt zijn adem in en daarna kun je een speld horen vallen, ik ben misselijk en hoop vurig dat ik het niet ben, dat ik het niet ben, dat ik het niet ben. Effie prul loopt terug naar het spreekgestoelte strijkt het strookje papier glad en leest de naam luid en duidelijk voor. En ik ben het niet. Het is Primrose Everdeen.

Geschreven door: Eva Cronie

 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

 
%d bloggers op de volgende wijze: