RSS

Recensie ‘Tiffany Dop’

14 Jun

Auteur: Tjibbe Veldkamp
Titel: Tiffany Dop
Uitgever: Lemniscaat
Jaar van uitgave: 2009
Leeftijdscategorie: 12+

 

Ik was dertien en wilde een baby. Ik trok de deur van de flat achter me dicht en dacht: als ik straks thuiskom ben ik zwanger. Ik klom over de balustrade en sprong naar beneden. Niet gevaarlijk, want we wonen op de eerste verdieping. Het was nog vroeg, maar toch was het al warm, te warm om het hele eind naar het centrum te rennen. Ik deed het toch. In de buurt van de flat kenden mensen me. Ik wilde geen kind van een bekende. Zo iemand wilde later misschien de vader uithangen en dat was niet de bedoeling. Ik wilde een kindje voor mij alleen.


Tiffany is dertien jaar. Ze woont samen met haar moeder en broers in een flat in Groningen. Ze is niet gelukkig thuis en aan de buurt heeft ze ook niets. Ze moet voor zichzelf opkomen en vecht vaak. Haar bijnaam is Tiffany Dop , bats veur de kop. Wanneer ze een keer een baby in haar handen gedrukt krijgt, is ze zielsgelukkig. Ze denkt nog maar aan één ding. Ze wil een eigen kindje.

Tjibbe Veldkamp heeft een krachtig personage weten te creëren. Dit omdat hij er beeldend heeft geschreven. Je ziet precies voor je wat er op papier staat. Het verhaal is meeslepend, af en toe heb je medelijden met Tiffany en toch maakt het je ook aan het lachen. Het boek is niet moeilijk geschreven, het leest lekker weg en daarom is dit boek een aanrader.

Boekfragment
Zoenen of uitkleden was weer de vraag. Ik ritste mijn jurk van achteren los, deed de bandjes van mijn schouders, en liet de jurk vallen. Terwijl ik dat deed glimlachte ik de jongen bemoedigend toe. Nu moest hij iets uittrekken of me gaan zoenen. Hij deed geen van beide. Hij tuurde naar de muur achter mij. Voor de duidelijkheid trok ik mijn onderbroek ook nog uit. Nu droeg ik alleen nog de beha, maar die wilde ik aanhouden- uit strategische overwegingen. Ik kuchte om zijn aandacht te trekken. Hij keek me aan. Zijn blik kon ik niet precies thuisbrengen. Misschien was het een blik die met seks te maken had. Misschien keek hij alleen maar ongemakkelijk.
‘Nu trek jij wat uit,’ zei ik.
‘Ik hoef niet.’
Hij dacht dat ik me had uitgekleed om naar de wc te gaan!
Ik keek hem veelbetekenend aan, hoopte ik, en deed een stap in zijn richting. Hij wilde een stap achteruit doen, maar hij stond al tegen de wc-pot aan en viel naar achteren waardoor hij met zijn billen op de bril terechtkwam.

 Geschreven door: Eva Cronie

 
 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

 
%d bloggers op de volgende wijze: